Martinus - Column
Voetbalprofs zijn verwende watjes (Frans)
In de jaren 60-70 was ik zwemcoach. Lange haren en laarzen met franje (en een v-vorm die inmiddels een stuk beter gestroomlijnd is), maar wel om 06.00 uur present in het zwembad. In die tijd bestond de trainingsleer nog voornamelijk uit het credo: drie kilometer zwemmen is goed, maar vier is beter! Van intervaltraining, effectieve rust en periodisering hadden de meeste zwemmers nog niet gehoord, en al helemaal niet van trainen op hartfrequenties, van zuurstofopname, van fysiologische begeleiding, van persoonlijke trainingsschema's, kortom: van moderne trainingsmethoden.
In het wielrennen was het niet veel anders: de duursporten waren achterlijk. Ik zie nóg de opperste verbazing bij mijn zwemmers toen ik deze uitgangspunten ging hanteren. Hartfrequentie meten tussen de trainingsonderdelen? Rust na een opdracht, volgens de grote secondenklok? In Amerika en Australië was dat allang gemeengoed. Het is niet zomaar gebeurd dat Nederland zover wegzakte als grote zwemnatie.
Bij het voetbal
Mijn gedachten gingen hier naar terug toen ik een paar voetbalkwesties met elkaar begon te verbinden:
- Tientallen geblesseerde spelers, alleen al bij de grote drie samen;
- In de diverse Europa-cups vaak tempo tekort, en weinig beweging;
- Niet zelden verlies in de tweede helft, na een redelijk begin;
- Muitende Feijenoorders omdat ze zwaar moeten trainen en zelfs (ik durf het woord bijna niet op te schrijven) krachttraining moeten doen. Verontwaardigde protesten breeduit in de krant!
- Klachten over het zware wedstrijdprogramma.
Ondertussen trainen onze meiden zeker 20 uur per week, doen aan krachttraining, hebben op woensdag Europacup aan de andere kant van Europa en spelen op zaterdag én zondag een wedstrijd, meestal van langere duur dan de gemiddelde voetbalwedstrijd. En dat naast studie en werk….
We hebben al eerder naar deze vergelijking gekeken, en dan kwam automatisch de reactie: voetbal is véél zwaarder, je kunt het niet vergelijken!
Na de beschamende confrontatie tussen de moderne trainer Verbeek en zijn bejaarde primadonna's kunnen ze me wat met deze dooddoener. Voetballers zijn gewoon verwende watjes!
Remmende voorsprong
Ook in het voetbal werkt de wet van de remmende voorsprong. Ik poneer de volgende stelling: In slaap gesust door betere tijden en de uitstraling van enkele toptrainers en nog steeds in de waan levend dat we technisch en tactisch eigenlijk superieur zijn aan de hele wereld, lopen we inmiddels mijlen ver achter. Dat onze talenten worden weggekocht is niets nieuws: we compenseerden dat met ons grote potentieel, onze opleiding en de inmiddels verdwenen technische en tactische voorsprong. Nu worden talenten nog steeds weggekocht en we compenseren maar weinig.
Zieleknijper
In het volleybal is het echter niet véél beter. Als er sprake is van fysiologische begeleiding, merk ik daar niks van. Waar geïnterviewde Amerikaanse topsporters (Bart Veldkamp als interviewer in het Olympische dorp in Beijing) zich kapot lachen als ze horen dat wij naar de Olympische Spelen gaan zonder psychologische begeleiding, maken wij nog flauwe grappen over de zielknijper.
Eén lijn
En dan heb ik het nog niet eens over de waanzin die het mogelijk maakt dat B-trainers die toevallig een team jeugdigen met een Oranje hesje mogen begeleiden, hun pupillen de mantel uitvegen vanwege wat ze bij wereldtrainer en vier jaar lang bondscoach Selinger hebben geleerd. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat we niet één lijn trekken in de diverse vertegenwoordigende teams! De stijl Selinger zou ons handelsmerk en onze kracht kunnen zijn, maar de polder en het turf weten het beter, ondanks het steeds weer opnieuw bewezen gelijk van Avital…. Het zegt véél over de menselijke kwaliteiten van Ron Zwerver dat hij, terwijl hij af en toe zwaar heeft gezucht onder het juk van de Selingers, dat niet alleen wél ziet, maar het ook nog breed uit durft te meten in de Volkskrant. Ron for president, zou ik zeggen.
Gordijnen dicht
De reactie zal wel weer dezelfde zijn als altijd: shoot de messenger en doe gauw de gordijnen dicht voor de boze buitenwereld. Als je stil blijft zitten en niet beweegt vergeten ze je misschien….
Frans
Terug
|
