Martinus - Column
"Van onze voetbalcorrespondent" (Frans)
Ik heb altijd een rationele houding aangenomen tegenover de aandacht van de pers, of het gebrek daaraan, voor het volleybal. Ik heb altijd gezegd dat je de aandacht moet verdienen. De pers moet kranten verkopen en is alleen maar geïnteresseerd als er werkelijk iets te vertellen valt, of met andere woorden: een lezerspubliek heeft. Dat is ook logisch, een krant of Studio Sport is nou eenmaal geen filantropische (wie zei er ook alweer financieeltropische?) instelling.
Een sportredactie (zo heet dat officieel) is elke dag in overleg welke interessante gebeurtenissen aandacht verdienen, cq verkopen. Niks mis mee. Tenminste, uitgaande van echte Persvrijheid. Maar hoe vrij is dat? Natuurlijk, naar voetbal kijken veel meer mensen. Ik wil óók weten hoe de strijd tussen FC Twente en Ajax zich toespitst. Maar realiseert de Pers zich wel eens dat het ook andersom werkt? Als je nooit over iets schrijft of vertelt zal niemand het missen. En het bewijs geleverd via omkering van de stelling: kijk eens naar pijltjesgooien. Niemand ooit van gehoord, en door de promotie van SBS6 goed voor vele uren televisie, vele kolommen kopij en vele lezers/kijkers. De eigen markt gecreëerd. De pers is zeker geen volgzame verkondiger van de werkelijkheid, ook al willen ze zich dat nog zo graag aanmeten. We hebben allemaal zo onze beroepseer, nietwaar.
Net mensen
In werkelijkheid zijn journalisten net mensen. De ridders van het vrije woord laveren tussen tegenstrijdige belangen door, regelmatig vastlopend op de klippen van gemakzucht, vercommercialisering, vrindjes en rijkdommagnetisme. Een buffet bij Ajax trekt meer dan de kop koffie bij Martinus.
Verwende knaapjes
Met alle getoonde begrip in al die jaren dat ik columns schrijf, ben ik er nu wel klaar mee. Voetbal zes dagen per week op de tv in voor- tijdens- en nabeschouwing, en dan heb ik het alleen nog maar over het bespreken van mogelijke blessures of transfers. Alleen al de misdragingen van de verwende knaapjes krijgt meer aandacht dan de zaalsporten bij elkaar. En even nota: ik ben geen voetbalhater, maar haat wel dat me de charme ervan is ontstolen door de overkill aan aandacht.
Klein wonder
En dan speelt een team jonge vrouwen de finale voor de Nationale beker in een uitpuilend Almerens topsportcentrum, en staan er in de kranten alleen maar ANP-berichtjes. Een Groot-Amsterdams team, dat een klein wonder heeft verricht door in drie maanden tijd vanuit een bouwput Europees niveau te halen, dat (op een veel meer te prijzen manier dan de afgelopen jaren) gewoon weer voor de hoofdprijzen gaat, en dezelfde Groot-Amsterdamse Pers geeft niet thuis. Lekker goedkoop, dat ANP, scheelt weer een halve pagina voetbal. En nee, het raakt me niet omdat mijn dochter in dit team speelt. Dat doet ze al zo'n beetje sinds de oprichting van Martinus, dan had ik me al veel eerder kunnen beklagen.
Voetbaljournalisten
Het gaat me er om dat er in Amstelveen iets fantastisch wordt gepresteerd, en iemand met verstand van en hart voor de sport heeft dat door. Niet echter de voetbalredacties van de Volksvoetbalkrant, de Voetbalparool, de Televoetbalgraaf en Studio Voetbal. Sportjournalisten? Voetbaljournalisten, afkomstig van de school voor voetbaljournalistiek. Met evenveel diepgang als de overbetaalde knaapjes die ze volgen.
Frans, 15 april 2009
Terug
|
