Martinus - Verslag
Martinus H3 - Amsterdam H2 (3-12-2009)
Kan je zeggen dat er deze wedstrijd iemand over het paard is getild? Martinus heren drie in ieder geval niet. Van Hasseld was Balken naar Noorwegen aan het brengen en kon niet op tijd terug zijn. Nieuwe heren, nieuwe wetten met Van Rooijen als coach. Ook werden er nog drie paarden uit de stal van heren vier gehaald: Hoevenberg, Veldman en Eggens. De selectie was dus reusachtig groot en beresterk. Nadat Scheids Weijers een knijpbriefje had afgevaardigd konden we eindelijk van start gaan.
Van ons afbijten
Er waren nauwelijks 5 punten gespeeld, of aanvoerder Derksen nam het voortouw. Met volle overgave hield Derksen ballen van de vloer tot Derksen er bij neerviel. Twee punten later speelde Derksen direct de bal van de wedstrijd. Dat is natuurlijk de normale gang van zaken omdat er de hele wedstrijd met maar een bal werd gespeeld. Een scherpe set-up en Derksen hield het hoofd koel door een tippie 9 te spelen. Zo ging de wedstrijd waarin wij met matig spel domineerden en waarin de tegenstander af en toe niet onverdienstelijk haar puntjes binnensleepte. Boven de twintig zijn wij de onbetwiste betere partij omdat het bij ons alle hens aan dek is en de tegenstander stond er bij en keek erna waar het schip gaat stranden.
Woorden en spelers worden gewisseld
We hielden goed in de gaten dat we de teugels in handen zouden nemen. In set twee sloegen we daar acht op, dus stond het ineens 8-1 voor ons. In koele bloede lieten wij ze vakkundig langszij komen. Via 15-15 en twee wissels (Veldman voor Verweij en Ten Asbroek voor Derksen) gaven we Amsterdam te veel bot. Resulterend in een 19-25 nederlaag voelde het als een steek onder de gordel. Van de kant scandeerden de supporters leuzen die hier niet vermeld gaan worden.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Uithuilen en opnieuw beginnen was het motto, vergeten vergeven en knallen. Van der Vlist greep de koe bij de horens en heeft de wedstrijd zeer verdienstelijk staan spelen. Het liep weer en we zouden deze set dikker hebben gewonnen als camera hulpmiddelen legaal waren. De Nevobo houdt dit om onduidelijke redenen tegen, de persvoorlichter zei dat het hen tegen de boeg was. Affijn. Flinke rally's waarin de bal soms wel 10 keer over het net ging maargoed, lekker is vaak maar een vinger lang. Siebers moest soms hele tering-stukken lopen om de bal te wippen, tegen wil en dank weliswaar. We konden er uiteindelijk een goed einde aan breien met een balletje over Roos door het midden. (25-22)
De scheids weet wat afwimpelen is
Wederom ging het eigenlijk gelijk op maar ook wij wisten dat winst gelijk kak komt. Amsterdam was deze set wel een beetje een stelletje azijnpissers aangezien wij de set ervoor pech hadden dan moet je niet zeuren over 2 à 3 punten. Want als puntje bij paaltje komt is het puntje voor ons en staat Amsterdam voor paal. Van Leeuwen weet de daad op moment suprème te stellen en wederom pakte hij een van de belangrijkste puntjes van de wedstrijd op 17-15 voor met een blokje. De eindstand werd 25-17 en de dagen van Amsterdam zijn geteld.
Wedstrijdbal
De wedstrijdbal gaat naar Derksen die ons een hand boven het hoofd heeft gehouden en ons een stap richting het kampioenschap heeft laten zien. Uiteindelijk begaven wij ons met een stiekem "KAMPIEOENUH, KAMPIEOENUH OLE OLE!" richting Zonnestein.
|
