Martinus - Verslag
Martinus H3-Dinto H3 op 4 januari was even slikken...;)
Jorne praat op de cartoon de Kerstman even bij (met betrekking op de vorige wedstrijd). Terug van een welverdiende kerstvakantie moesten wij alweer opdraven in de Bankrashal. De shirtjes zaten nog net zo strak, de koppies nog een beetje brak en gebruikelijk vier keer per week een bielsje kak. Voor het verslag start nog even de gevraagde tip van de week. Als je irritante ooms en tantes jou de hele tijd porren en knipogen bij trouwerijen. En dan zeggen:
”En nu jij, hč?”
Moet je dat een keer tegen hen zeggen,
op een begrafenis.
De punten werden in set een aan de lopende band gemaakt. Verschillende aanvallen en slimme prikballetjes maakten het mogelijk de eerste set met ruime cijfers te winnen. Wij deden dit dan ook zonder blikken of blozen. Mark stond weer in de basis en hij sloeg een paar puike puntjes binnen. Pieter-Bas zette als een ware strateeg aanvallen neer over de flanken en door het midden. De jonge tijgers Marco en Erik moesten nog even wachten. Verder in de wedstrijd zouden wij van hun niet onaanzienlijke kwaliteiten gebruik gaan maken. (25-20 of iets dergelijks).
Met een pittige achterstand begon set twee, nadat we even gelijk op gingen. Dit konden wij toch niet helemaal bolwerken. De pass van ons, was niet goed genoeg om op terug te vallen en de tegenstander bleef de ballen op de meest onmogelijke en wonderbaarlijke manieren verdedigen. Leukste bal was een pass van niks, een voetje van Pieter-Bas en een verrassende ‘plaatsbal’ direct bij de tegenstander op de grond. Desalniettemin was de achterstand onoverbrugbaar geworden en het eerste setverlies van het jaar 2010 was binnen. (20-25 of iets zoiets).
Aangezien alleen time-outs niet werkten moest de opstelling drastisch veranderd worden. Mark stak hand in eigen boezem en wisselde Erik er in voor hem. Mooie punten werden er door hem binnengeslagen. De niet onverdienstelijke Arien werd er uit gehaald en Marco verving hem. Michiel dirigeerde de passing alsof dat nooit anders geweest was en het liep weer. Door mijn subjectieve bril gezien wonnen wij deze set door het volgende: Wij volleybalden met meer liefde. Het was geen goed volleybal, het was geen slecht volleybal, Martinus heren drie speelde in ieder geval liefde(vol)leybal. Dit laatste, samen met de goed serverende Ruud en ook Marco gaf ons, tegen het einde van de set, net genoeg krediet om het punt daadwerkelijk binnen te slepen. (25-23 klopt wel, dacht ik).
De uitmuntend en superconsequent fluitende scheidsrechterin (Echt waar! We hebben ze minder gehad, zie het vorige wedstrijdverslag, dat overigens niet geplaatst is) gaf ons in deze set toch nog een paar mazzelballetjes mee. Dit wierp overigens niet echt zijn vruchten af voor ons laffe hazen. ‘Stond er bij en keek erna’ was een vaak terugkomend fenomeen. Het stokje van ‘de ketse-keessie van de wedstrijd’ werd geregeld doorgegeven tussen de verschillende stoppers. (20-25 ofzo).
Toen hadden we er schoon genoeg van Dinto, de cartoon spreekt dan dus ook voor zich. (15-12 ongeveer).
Terug
|
