Martinus - Verslag
Een prettige wedstrijd met een fijn resultaat MartinusH3-StreekH2
Maandagavond jongste leden, het volleybalteam Martinus Heren 3 treed aan tegen Streek Heren 2. Bij het inspelen zat de sfeer er al goed in. Kijkt u maar eens (v.l.n.r.) hoe het met de heren Verweij, Siebers en Van Hasselt gaat terwijl zij buikspieren doen.
Degelijk
Wij startten wel degelijk degelijk. De momenten waarop de degens gekruist zouden gaan worden werd er fout geserveerd door de tegenpartij. Via twee schitterende serve series van Van Hasselt en Ten Asbroek liepen wij tot een onoverbrugbare voorsprong uit. Het oude vertrouwde spel werd weer opgepakt. Het plezier werd nog groter door Van der Vlist die in zijn enthousiasme een Mini-ace-juich-actie demonstreerde terwijl wij wel scherp bleven. Roos rook al dat wij de wedstrijd binnen gingen slepen, alleen de definitieve eindstand liet nog even op zich wachten.
Degelijk
Wij startten wederom wel degelijk degelijk. Na als eerste de tien-punten-grens aan te hebben getikt, speelden we de set geroutineerd uit. De bal van de wedstrijd werd ook in deze set gespeeld. Siebers hupte even mee met een aanvaller van de tegenstander. Deze laatste dacht wel even een makkelijk puntje binnen te slaan. Ware het niet dat voor Siebers één enkel handje genoeg was om de aanval in de kiem te smoren.
Degelijk
Wij deden dit wel degelijk, dunnetjes over in de derde set. Al wie er kwam, in ieder geval geen set-up of pass aan het net bij de tegenstander. Af en toe een drie meter balletje dat door ons gewoon opgelepeld kon worden maar meer was het ook niet. Daartegenover waren de tempo-pipe-ballen die Verweij scoorde adembenemend. Derksen turfde dan ook met veel plezier de set-ups, en het rendement van Van Leeuwen was grandioos. Overigens leert Roos aan Van der Vlist in het volgende Youtube-filmpje hoe hij Derksen van zijn bed moet lichten.
Niet zo degelijk
De laatste set voor de volle vijf punten. Toch bleek het een moeilijkere opgave dan het in de sets ervoor leek te gaan worden. Met een straaltje geluk won de tegenstander de laatste set. Hoe je het ook went of keert hadden wij achteraf misschien aan het langste eind moeten trekken. Maar als, als, as is verbrand hout. We zijn weer terug en hebben nog een punt of wat goed te maken op onze twee naaste concurrenten. De reis huiswaarts was niet huilen om de laatste set. Het was juist meezingen met een liedje op de radio. Hoofdrollen: Ten Asbroek (bestuurder), Van Leeuwen (passagier) en Koolstra (achterin).
MartinusH3-StreekH2: 25-14, 25-19, 25-17, 21-25 dus dat betekend vier punten
Terug
|