Martinus - Verslag
Martinus verliest met 3-2 van de één-na-laatste: Niedrop
 ´Vanuit de spelersgroep van heren 3 kwam afgelopen week het volgende vraagstuk naar voren: "Maakt het commentaar de wedstrijd?"
Het antwoord is ja, voor een belangrijk deel zeker, zelfs als het gaat om het oordeel over een oneerlijk punt. Betekent dit nu dat verslaggevers maar vooral moeten proberen om neutraal en objectief commentaar te geven? Als het aan de lezers ligt, is het antwoord nee. Een van onze ondeugden is nu eenmaal dat we meer plezier beleven aan handelingen die we sterker veroordelen. Als het om volleybal gaat, lezen we maar al te graag een extreme match.´
Vormcrisis
"Hoe je het ook went of keert, spreekt Bram met zijn zalvende stem, zijn wij verplicht dit seizoen tot een goed einde te breien. De vormcrisis waar wij ons in zouden bevinden wordt na deze wedstrijd al helemaal bevestigd. We moeten ons richten op de toekomst en ons verleden achter ons laten, aldus een resoluut ogende Bram." Verder hoopt Bram met dit verslag een cordon sanitaire tegen een bepaald individu te starten. (No offence!)
Haïti
Met een ietwat andere opstelling dan wij gewend waren, begonnen we fris en fruitig aan de match. Het dorpje waar we aanbeland waren was letterlijk in de 'middle of nowhere' maar was nationaal nieuws door het noodweer in Haïti. Of dit de stemming drukte wordt even in het midden gelaten. Albert-Jan startte. Erik ook. Onze aanvoerder Mark was weer terug na een lange tijd van blessures. Na vlagen van aanvallen en veegjes over het net was het al snel 25-22.
Representatieve Tolerantie
De tegenstander serveerde in set twee beter dan in set een. Door een achterstand van tenminste 4-0, de missende, degelijke pass en de serve van Martinus die meer dan eens uit vloog, verloren wij deze set kansloos. "Als ik bij mezelf te rade ga, mijmert Bram na de tweede set, is de representatieve tolerantie die mij af en toe ontglipt louter uit eigen winstbejag." (tja, hier hadden wij van de redactie ook geen flauw idee wat hij bedoelde) "Namelijk, gaat hij onverstoorbaar verder, had ik natuurlijk gewoon die bal moeten krijgen op 18-18 gelijk in tegenstelling tot de bal op tien die er gegeven werd."
Plezier
Jorne kwam in het veld en ook Arien was weer van de partij. We konden elkaar weer goed vinden, we speelden onbevangen. Marco heeft altijd gelijk. Plezier was weer een woord dat in het woordenboek voorkwam en daarmee maakten wij het onszelf makkelijk en konden we via 12-20 en flink wat punten van Erik de set uitspelen tot 16-25.
Kampioen?
"De laatste set waren wij van plan om in set 4 te spelen. Na hier en daar wat communicabele fouten en slechte passes keken wij wederom tegen een achterstand aan. Op dat moment hebben wij net niet genoeg ervaring om op de goede momenten grapjes te maken, en op andere momenten elkaar scherp te houden. Dit zal ik even illustreren met een voorbeeld: In een time-out op 16-14 achter, wordt er gezegd dat we niet op elkaar moeten zeuren. Twee punten later ketst er een door Jorne geslagen bal hard en hoog van het blok af. Bram kan er springend nog maar net bij maar toch komt de bal tegen het plafond. Een geschreeuwde godlasterende vloek van Pieter-Bas is het gevolg. Tja, wat zouden we ook alweer niet doen? Juist, twee keer in de week trainen want anders dan worden we nog kampioen (dat zal toch niet gebeuren?!). Laten we lekker aanklooien. Dat is namelijk ook leuk, voor de komende vijf jaar…" aldus een lichtelijk sarcastische en gepikeerde Bram. (25-22)
The End
Toch kwam er nog een setje, deze was binnen een mum van tijd voorbij en het verlies was een feit. Na de wedstrijd was iedereen snel weg over, u raad het waarschijnlijk al, de snelweg. Laat een ding duidelijk zijn:"Dit nooit weer, dit was noodweer!"
Jorne: Wordt niet meer serieus genomen.
Erik: Maakte blokkerend niet het verschil.
Mark: Kon niet overtuigen.
Marco: Zat niet lekker in de wedstrijd.
PB: Oogde rusteloos.
Arien: Niet gezien.
Albert-Jan: Is niet veel te verwijten.
Bram: Consequent scorend.
Ruud & Michiel: Je merkt achteraf dan toch hoe belangrijk dit onmisbare duo voor ons is.
Namens Suzan, de teamslet en grootste praatjesmaker van heren 3.
Terug
|
