Martinus - Verslag
H3 in: De heerlijke Martinianen tegen het addergebroed van Spaarnestad.
Foto (v.l.n.r.): Pieter-Bas, Mark, Michiel, Jorne, Arien en Marco |
Een wervelend lesje volleybal gaven wij afgelopen zaterdag in de bankras. Al wat er over was van Spaarne: een stuk of wat vleeskadavers die rood van schaamte naar de douches strompelden. Toen ging de wekker. Wij wisten weer dat het zaterdag ochtend was. We moesten de wedstrijd nog spelen en het was maar een droom. Wij stapten uit bed, rekten ons uit en kregen geen hap door de keel. “Poeh zeg, volgende keer minder pikketanissies op vrijdagavond.” Aldus aardige Arien.
Formidabel werd er onder andere geserveerd door jolige Jorne en aardige Arien. In set een liepen wij zo makkelijk uit dat het leek alsof het binnen een klokje rond gedaan zou zijn met Spaarnestad. Verder probeerden wij menige combinatie uit en pientere Pieter-Bas wist ons dan ook functioneel en creatief te bedienen van de beste setjes.
Blij verrast met het resultaat van set een (25-12) startten wij vol goede moed aan set twee. Door iets minder service druk, een iets betere pass aan de overzijde en dus minder lange serve series konden wij niet domineren zoals u van ons gewend bent. Alhoewel wij de set met magere cijfers (25-21) binnen wisten te slepen moest er wel wat veranderen om een mooi resultaat op nevobo.nl te laten verschijnen.
Zo gezegd zo gedaan, we starten wellicht minder furieus dan in set een maar het begin ging toch vrij goed. Het fijne publiek dat van heinde en verre was gekomen werd beloond met een zeer lange rally. Het mooie was dat er af en toe sterk verdedigd werd. Dit biedt mogelijkheden voor de toekomst. Ook was ballen afmaken die over het net gepassd werden was gesneden koek voor de heren macro Marco en aardige Arien. Wij verloren deze set weliswaar met krappe cijfers (22-25) en met een: “Af en toe ben ik de klos, met mijn boog schoot ik een albatros” vlogen wij de vierde set in.
Waar mister Michiel in de pass opstelling soms 4/5 van het veld nam probeerden wij het oude olijke spel terug te krijgen. Dit lukte deels. Leuke, prettige, uitgelezen, gracieuze, harmonieuze en degelijke blokjes van o.a. markante Mark en aardige Arien werden afgewisseld met soms een domme fout van een ander. Het leek er in de set op dat wij de betere zouden zijn maar het tegenovergestelde is waar. (we waren niet de betere partij maar trokken aan het kortste eind) Wederom was 22-25 de eindstand en dus speelden wij nog een authentiek vijfde setje op halfcourt in de Bankras in het voorprogramma van Dream-team dames 2 (dat overigens weer titelkandidaat is na DOK grondig te hebben verpulverd/verdelgd/vernietigd/verwoest/verpletterd/vermorzeld en kapot gemaakt).
In set vijf speelden we weer (zo leek het althans) zonder druk op onze schouders van de favorieten rol die wij eigenlijk in elke wedstrijd maar weer eens even waar moeten maken. Onder het daadkrachtige bewind van frisse Frank en wat ATP genererende spekkies wonnen we de wedstrijd door de laatste set met 15-09 te eindigen.
25-12 25-21 22-25 22-25 15-09
Terug
|
